Fietsvakantie in California, USA

Deel 1: de woestijn

home

Deel 2: Pacific coast

MS Street & Trips Map (Jpg) / Google Earth Map

California Poppy reserve - Anza Borrego desert

Met name in het voorjaar is een bezoek aan de woestijnen van Southern California van harte aan te bevelen. Schitterende bestemmingen zijn o.a. de Anza Borrego (foto boven) ten westen van San Diego, de Mojave desert met de bloeiende klaprozen in het California Poppy reserve (rechts) even ten noorden van de metropool van Los Angeles. Het gebied leent zich ook uitstekend voor het maken van een fietstocht door de bergachtige woestijn.

Dag 1: San Marino-Hesperia (166 km)

Na door familie te zijn rondgeleid per automobiel lijkt het tijd om ook eens per fiets wat meer van Southern California te ontdekken voordat ik weer naar Nederland terugvlieg. Een fietstocht naar het Joshua Tree National park is het plan. Uiteraard vanwege het naar deze fascinerende bomen genoemde album van U2; een van de beste uit de jaren tachtig. 

Ik laad mijn bepakking op de fiets en laat het hectische Los Angeles snel achter me. Doel is eerst de bergachtige Angeles Crest Highway verder af te fietsen. Helaas is de 2700 meter hoge bergpas nog afgesloten vanwege de vele sneeuwval van de afgelopen maanden. Na een korte klim daal ik aan de andere kant van het San GabriŽl gebergte af naar het woestijnstadje Palmdale om vervolgens parallel aan de voet van de besneeuwde bergkammen oostwaarts te trekken door de vlakke Mojave woestijn. De temperaturen zijn eind april bijzonder aangenaam, zo rond de 25 graden. Een prima fietstemperatuurtje. Rechts van me loopt een coyote door de prairie. Onderweg zijn er geen campings en wild kamperen lijkt me dan ook niet prettig. Vlak voordat de duisternis invalt, vind ik in Hesperia een kleine camping. Het is mijn eerste kennismaking met een officiŽle Amerikaanse camping. Er zijn totaal geen andere kampeerders, de sanitaire voorzieningen gebrekkig en de douche is bovendien ook nog afgesloten! En dat voor maar liefst 10 bucks!

Dag 2: Hesperia-29 Palms

Via highway "18" en "247" trek ik verder door het onherbergzame woestijnlandschap. Het doet me denken aan mijn tocht door het zuiden van Spanje. Vlakke rechte wegen, aan de rechterzijde telkens de besneeuwde bergketens van de San GabriŽl- en San Bernardino mountains. In de verte rode kale rotsen. Prachtig! Verder heb ik geen problemen met de hitte of bevoorrading onderweg. Overal zijn er wel benzinepompen met kleine winkeltjes of wegrestaurants langs de weg te vinden. Na Yucca Valley fiets ik over de drukke "62" oostwaarts. Ik zie bij een afslag naar het Joshua Tree park een kiosk met leuke T-shirts, maar besluit ze misschien wat later aan te schaffen. Knott Sky park in 29 Palms is een even primitieve camping als de vorige, maar deze kost slechts $7,50.

 

The Joshua Tree?

Dag 3: Twenty Nine Palms-Salton Sea

Vanuit 29 Palms, sla ik de weg naar het Joshua Tree National Park in. De reden om het Joshua Tree National Park te bezoeken is natuurlijk te wijten aan U2, een van mijn favoriete bands en nog altijd hun beste album. Later kom ik te weten dat de prachtige hoesfoto van Anton Corbijn niet in dit park maar in Death Valley is genomen!

Ik vul nog even de bidons bij het visitorcenter, want verderop in het park is er geen water te krijgen. Wanneer ik een berg af fiets, zie ik een Frank van Rijn type me tegemoet komen, omhoog lopend naast een zwaarbeladen fiets vol jerrycans met water! 
Het landschap is ruig en mooi, maar de fraaie Joshua trees zijn eerder buiten het park te vinden dan er binnen. Wanneer ik aan de zuidkant het park weer verlaat rijd ik door een minstens even zo fraaie canyon naar de groene laagvlakte van de vruchtbare Salton Sea. Ik besluit te kamperen aan een van de campings aan de oever van het zoutmeer, langs een drukke snelweg en goederenspoorlijn. Opnieuw stelt de camping me teleur: geen douches, veel muggen en lawaai van langsdenderende goederentreinen. Het is me inmiddels duidelijk geworden dat de Amerikaanse campings meer ingesteld zijn op campers dan op tenten. Het is al laat wanneer ik arriveer, de parkrangers zijn al naar huis. Da's weer een meevaller van $12

Dag 4: Salton Sea-Lake Hemet (120 km)

Voordat het kantoortje opengaat, ben ik al weer vertrokken. Op weg over een vlakke, drukke weg naar Indio. De omgeving wordt bepaald door sinaasappelplantages. Veel Mexicaanse (illegale?) immigranten werken hier en wonen in armoedige trailerparks. Een groot contrast met de omgeving van La Quinta en Palm Desert, nauwelijks enkele mijlen verderop. Ruim opgezette buitenverblijven, luxe winkelcentra met (sinds LA weer) een goed gesorteerde Ralphs supermarkt. In Palm Desert wonen de rijken der aarde. De beneden zeeniveau gelegen dorre woestijn is hier omgetoverd tot een groene zee van golfterreinen. Maar tegen welke prijs? 

Ik laat deze decadente wereld gauw achter me en begin de bijzonder lange klim naar de San Jacinto Mountains. Het eerste stuk met vele haarspeldbochten is door het weidse uitzicht erg fraai. Daarna beland ik in een berglandschap vol met bloeiende wildflowers. 

Er lijkt geen einde aan de klim te komen. Met te weinig proviand bereik ik eindelijk na 120 km het op 1500 m. hoogte gelegen Lake Hemet. Eindelijk tref ik een camping aan zoals het hoort: wastafels en warme douches, een groen grasveldje voor de tent, een kampwinkeltje. En dat alles voor een fietsvriendelijke prijs van slechts $2!

Dag 5: Lake Hemet-Lake Elsinore (129 km)

's Nachts stormt het voortdurend. Met moeite weet ik de tent de volgende ochtend af te breken. Nog even klimt de weg naar het op 6200 feet gelegen Idyllwild, een wintersportplaatsje. Daarna volgt een zeer lange afdaling naar de San Jacinto Valley. Boven de smoglaag van San Bernardino en Riverside priemen wit besneeuwde bergtoppen. Via Banning en Beaumont fiets ik vervolgens door een agrarische laagvlakte vol met zwartwit gevlekte koeien en boerderijen met Hollandse windmolentjes. Even waan ik me weer thuis in eigen land. Na weer een lange dag kampeer ik aan het Lake Elsinore. Door de overvloedige regenval zijn de oevers van het meer nog gedeeltelijk overstroomd. Ik bel nog even Sylvia dat ik de volgende dag in aantocht ben. 

Dag 6: Lake Elsinore-Irvine

De laatste etappe, want vanavond moet ik weer thuis zijn om samen met James naar het concert van Belly te gaan. Vanaf de camping begin ik direct aan een stevige klim: in 10 km moet een hoogteverschil van zo'n 500 meter overwonnen worden. Ik heb voortdurend prachtige vergezichten over het meer en een groot deel van de afgelegde route. Daarna volgt een fraai traject door groene bergweiden vol met bloeiende wildflowers. Helaas ook erg veel pollen... 

Na een kort bezoekje aan het toeristische San Juan Capistrano, beroemd om zijn oude missiepost, bereik ik bij Dana point de kust. In tegnstelling tot wat Sylvia dacht loopt vanaf hier geen fietspad langs de kust, zodat ik over de bijzonder drukke PCH (Pacific Coast Highway) naar Newport Beach fiets. Ik ontdek toch nog een fietspad dat parallel aan de Backbay naar Irvine loopt en bereik tenslotte de trailer van Sylvia op de campus.

Uitzicht op Lake Elsinore

Ze komt net van colleges terug als ik aan kom fietsen en na mijn fiets in haar Golf gepropt te hebben rijden we terug naar San Marino. "You really look like an Indian", roept James wanneer ik bruinverbrand binnenkom. James' rijstijl bezorgt me weer enkele benauwde momenten op de drukke Pasadena freeway maar gelukkig bereiken we heelhuids en op tijd Hollywood, waar we het concert van Belly, met in het voorprogramma Cold Water Flat bijwonen. Voordat we echter de hal in mogen, vindt een grondige fouillering plaats, waarbij James' nageltangetje als vermeend moordwapen in beslag wordt genomen. Opvallend in vergelijking met popconcerten in Nederland is de totale afwezigheid van rokend publiek. Bovendien is het gemiddelde Amerikaanse publiek kleiner van stuk wat het bijwonen van een concert een stuk aangenamer maakt. Helaas maakt Belly er zich die avond wel erg gemakkelijk van af. Na ruim een uur spelen pakt de band haar biezen en keren we om 22.15 enigszins teleurgesteld huiswaarts.

Devil's Punchbowl

Deel 2: Pacific coast