Vrijdagochtend, omstreeks een uur of tien, vertrekt uit Utrecht een goed gevulde (Royal-Class) fietsbus van OAD/Cycletours. Eindbestemming: Siena in Toscane, Italië. 

Veel oponthoud in Duitsland door een gebroken V-snaar, waardoor we na 8 uur vertraging zaterdagmiddag Siena pas bereiken. Eén voordeel: de doorsteek door de Alpen (Inn-tal) en de Dolomieten wordt nu bij daglicht afgelegd. In 'peloton' wordt de eerste etappe ('n proloog van ca. 3 km) afgelegd naar de redelijk drukke camping 'Colleverde', die op een heuvel boven de stad is gelegen. De eerste de beste keer dat ik de tent opzet breekt een stukje van de aluminium stok. Met wat geïmproviseer kan ik met een haring en wat ijzerdraad de boel nog opzetten, maar stevig is anders. Een collega fietser schiet me te hulp en biedt me een reparatie buisje aan, waarmee de tentstok weer prima functioneert. 
Na de lange en vermoeiende busrit en het gehannes met de tent smaakt 's avonds de pizza van de plaatselijke pizzeria uitstekend. 

Zondag 31 mei 

Route: Siena - Monteroni d'Arbia - Asciano - Abbazia de Monte Oliveto Maggiore - Asciano - Siena (92 km). 

Met een onbeladen fiets trek ik richting zuidoosten door het fotogenieke Toscaanse landschap van de "Crete". De Crete is een glooiend heuvellandschap met hier en daar rijtjes cipressen of een alleenstaande boerderij. Door de erosie is op sommige plaatsen een soort maanlandschap ontstaan. 

Siena

's Ochtends een bezichtiging van de fraaie binnenstad van Siena. De vele nauwe, hellende en dalende steegjes komen uiteindelijk op het indrukwekkende plein Piazza del Campo bijeen. Tegen de middag wordt het weer eens tijd om de fiets te pakken naar San Gimignano, het 'Manhattan' van de Middeleeuwen. 

De heenweg gaat via hooggelegen, ommuurde stadjes als Monteriggioni en Colle di val d'Elsa. Terug naar Siena via de bossen en smalle, rustieke binnenweggetjes (96 km). 

San Gimignano

Route: Siena - Buonconvento - Montalcino - Montenero - Castel del Piano (82 km). 

De eerste etappe met volle bepakking gaat wederom zuidwaarts naar de (dode) vulkaan Monte Amiata.Het is warm en heet, de klimmetjes onderweg zijn niet erg lang, met wel steil. Vooral de laatste loodjes naar het op 637 m hoogte gelegen stadje Castel del Piano, wegen zwaar. In dit stadje is een aardige en erg rustige camping gelegen, waar ik twee dagen verblijf. 

Woensdag 3 juni 

Een op papier lastige klim naar de top van de Mt. Amiata (15 km, 1100 m hoogteverschil) blijkt mee te vallen: de klim is door de vele bomen tamelijk beschut tegen de fel schijnende zon, de stijgingen verlopen zeer geleidelijk en nergens extreem. Op de top een aardig uitzicht over de omgeving, echter geen spectaculaire kraters of andere interessante verschijnselen. Vulkanische aktiviteit is daarentegen wèl in de buurt te vinden bij Bagni San Filipo, een gehucht aan de voet van de vulkaan. Via een smal bospaadje bereik je een plek waar het warme bronwater zomaar van alle kanten uit witgekleurde rotsen stroomt. Op sommige plaatsen zijn door kalkneerslag versteende watervallen ontstaan. Overal ruikt het naar zwavel. Afgezien van het warme weer, de vele bomen en de geurende lavendel doet het landschap me denken aan de trektocht op IJsland. 
De terugweg naar Castel del Piano gaat ditmaal langs de vulkaan, over kleine, vaak ongeteerde, maar mooie bosweggetjes en langs schilderachtig gelegen dorpjes.

Bagni San Filipo  

De tweede 'verplaatsing' gaat richting Lago di Bolsena, een kratermeer. Via Arcidosso en Semproniano eerst een bezoek aan Sovana, waar in de buurt een Etruskische dodenstad, met in tufsteen uitgehakte graven, is te bewonderen. Het is inmiddels fors gaan regenen, zodat in een van de vele nabijgelegen groeves geschuild kan worden. Na Sovana en een bezoekje aan het schilderachtige dorpje Sorana blijft het maar regenen. De geplande kampeerplaats aan het meer van Bolsena komt derhalve te vervallen en aan een stuk door fiets ik via Tuscania en Tarquina naar de kust (130 km). Het is inmiddels weer droog, maar de fietscomputer is defect en de badplaats Tarquina Lido en de (dure) camping zijn ook al niet om over naar huis te schrijven. 

Vrijdag 5 juni 

Rustdag. Saaie en korte rit naar de drukke havenstad Civitavecchia (25 km). Hier vertekken vele veerboten naar Sardinië. In de namiddag koop ik een kaartje voor de nachtboot naar Arbatax, kijk intussen wat rond in de stad en koop ik een nieuwe batterij voor de fietscomputer.

Etruskische dodenstad

Vervolg in deel 2: Sardinië >