Sicilia-Napoli (2014)

Reisverslag

Index

Woensdag 27/8 Eindhoven-Trápani

Route Eindhoven 8km | Trapani-Cortigliolo 32km

Dit jaar gaat de fietstocht naar het zuiden van Italië, een flinke rit van Sicilië naar Napels. We hebben een enkeltje Ryanair van Eindhoven naar Trápani geboekt en terug met Transavia van Napels naar Eindhoven. Onduidelijk is of Ryanair nog fietsen verpakt in plastic accepteert. Een mailtje naar de helpdesk van Ryanair maakt duidelijk dat een fietspyjama nog wel geaccepteerd wordt, maar ervaringen op het forum van de wereldfietser laten andere geluiden horen. Het zekere voor het onzekere nemend, toch maar een fietsdoos meenemen naar de luchthaven. De Bikeshop blijkt voldoende voorraad te hebben in hun afvalcontainer, ik kies voor de iets kleinere doos waar het voorwiel uit moet. Kans is nl. aanwezig dat de grotere dozen niet worden geaccepteerd. Bovendien zijn die kleinere makkelijker mee te nemen. Met dozen en bepakte fietsen dus met de trein naar station Eindhoven. Moeders gaat mee als 'domme kracht', zij pakt in Eindhoven de bus (met de fietsdozen) en wij fietsen naar de luchthaven. De rit door Eindhoven gaat vrij soepel over verkeersarme wegen, alleen op het bedrijventerrein bij de luchthaven missen we een tunneltje en rijden een beetje om. De fiets van L moet wel in een doos want zijn stuur is vastgeroest en kan niet gedraaid worden, dus moet het voorwiel eruit. Komen de fietsdozen die uit voorzorg zijn meegenomen toch nog goed van pas! Mijn Santos doe ik slechts in een fietspyama en gelukkig wordt die ook geaccepteerd. Na een voorspoedige vlucht met weinig zicht -we zitten helaas aan de verkeerde rechterkant boven de vleugel- landen we even na 15.30 op Trápani airport, een klein vliegveldje. Onze fietsen en bagage komen als eerste van de band en gelukkig onbeschadigd dus dat valt weer mee. Toch duurt het weer een uur voordat we de fietsen in elkaar hebben gezet en met volle bepakking de hitte inrijden, buiten is het > 30 C. De wegen zijn druk en smal maar de automobilisten rijden gedisciplineerd en met een ruime boog om ons heen. Na Trápani volgt een drukke kustweg langs badplaatsen die wat in verval zijn geraakt. Na Tonnari di Bonagia kunnen we de drukte wat vermijden door langs de kust te blijven, deze weg wordt echter onverhard vol met puinblokkades om het autoverkeer tegen te houden. Voordeel is dat er vrijwel niemand rijdt en het uitzicht op de Siciliaanse rotskust wordt steeds mooier naarmate de zon ondergaat. Net voor donker zetten we de tenten op bij camping Lido Valderice, een eenvoudige camping maar prima om twee dagen te acclimatiseren.

In Cortigliolo ontdekken we geen winkels dus besluiten we in het plaatselijke restaurant wat te gaan eten. Prima pastaschotels voor 25 euro, met nog 1 gang vlees en ijs na.


Donderdag 28/8 Lido Valderice-Erice vice versa 48km 939hm

Na het ontbijt met vers brood van de camping beginnen we een uur of negen aan de klim naar Erice. Door de hitte, de nieuwe fiets en de matige conditie valt het nog niet mee. Als we op de hoofdweg komen vlakken de percentages af en wordt het uitzicht steeds mooier. Zodra wij stoppen voor een rustpauze, stoppen automobilisten en zelfs een fietser die naar beneden reed om te informeren of alles ok was en er geen problemen waren. Kwam waarschijnlijk doordat ik er bepaald niet okselfris bij zat? ;) Bij het begin van het stadje Erice zowaar een tankstation om de benzine voorraad voor de brander te vullen. Het fraai gelegen stadje is een grote toeristenfuik vol souvenirsshops. L gaat op zoek naar een supermarkt terwijl ik bijkom van de vermoeiende klim. Een hele tijd later heeft hij alleen wat broodjes kunnen scoren. De gps (die weer eens was gecrasht) toonde wel een winkeltje aan het begin van het stadje. We stallen de fietsen bij de voet van de burcht en verkennen het stadje verder te voet. Bij het kasteel speelt een mannetje met ezel bekende maffia deuntjes van the Godfather en Ennio Morricone. Uiteindelijk vinden we een kleine alimentaria waar we cola, bananen en lekkere peperkaas kunnen kopen. Na in het parkje te hebben geluncht fietsen we weer naar beneden en maken we wat opnames met de actioncams. Via Valderice (waar we weer geen supermakten aantroffen) maken we een omweg via Cornino. Het geplande rondje langs het natuurpark Zingaro was door de hitte en het geaccidenteerde terrein te hoog gegrepen. Bij het badplaatsje Cornino weer geen supermarkten en de Conad iets hoger op het plateau blijkt ook nog dicht. Ook ontdek ik dat dat de accu van de GPS leeg is terwijl die continue zou moeten worden opgeladen door de naafdynamo. Is de Kemo omvormer tijdens de lange afdaling doorgebrand? Terug bij de camping wil L toch nog even dat weggetje langs de kust verkennen op zoek naar een supermarkt, die echter in geen velden of wegen te vinden is. Wel ontdekken we een onverhard doorsteekje naar Cornino, die op geen enkele andere kaart te vinden was. We konden de drukke hoofdweg dus vermijden door de hele tijd de kust te volgen. Uiteindelijk kunnen we de boodschappen voor het avondeten bij het campingwinkeltje doen en rond 18 uur staat de pasta al op het vuur.


Vrijdag 29/8: Lido Valderice-Castellammare del Golfo 55km 848hm

Vroeg op om de hitte te vermijden, we vertrekken om 8.30. Het gaat de eerste 10 km meteen flink omhoog tot een hoogte van 400m. De eerste klim kent een paar venijnige haarspeldbochten van 14%. L wordt ook een paar keer door honden van het erf gejaagd, maar als ze mij zien, bewapend met Dazer, tonen ze geen interesse meer, hun klus is blijkbaar geklaard voor vandaag. Na ongeveer 25 km dalen we weer af richting Segesta, een archelogische vindplaats met Griekse restjes. Eerst bezoeken we de tempel die nog in de steigers staat. Na de lunch lopen we bergop richting amfitheater, dat erg fraai is gelegen met uitzicht op de kust. Terug naar beneden willen we met de pendelbus, maar we blijken een apart kaartje nodig te hebben (is niet inbegrepen in de entreeprijs). Uiteindelijk mogen we toch mee naar beneden, wat toch al gauw een half uur lopen in de hitte scheelt :-). Daarna weer op de fiets, het eerste stuk afdalend, daarna via een binnenweg toch weer gemeen omhoog en vervolgens de laatste paar km weer omlaag het stadje Castellammare in. De supermarkten zijn wederom nog dicht vanwege de siesta. Via een doolhof aan eenrichtingstraatjes eindigend bij steile trappen bereiken we het centrum met kasteel op een schiereiland. We eten er een heerlijk ijsje, de mijne is zelfs een broodje ijs, twee bolletjes in een brioche. De camping ligt net buiten het stadje, pal aan het strand. Helaas geen wifi, maar wel gratis warm water voor de douche. Na ons te hebben geïnstalleerd lopen we terug naar het stadje waar we in een buitenwijk een supermarkt aantreffen.


Zaterdag 30/8 Castellammare-Monreale 79km 1246 hm

Van Castellammare langs de kust tot Balestrate en daarna omhoog het binnenland in. Onderweg veel (race)fietsers die een trainingsritje maken. We willen een binnenweggetje rond het stuwmeer Lago Poma nemen, maar die weg blijkt te zijn afgesloten met een hek. Dan maar via de oostkant van het meer naar San Cipirello via de SP2. Onderweg zien we het stuwmeer van de andere kant. Tijdens de lunchpauze ontmoeten we een andere fietser, gewapend met stok. Hij was zojuist aangevallen door een hond en wacht tot ie weg is zodat hij door kan fietsen. Gelukkig moeten we de andere kant op :-)

Na San Cipirello stijgt de weg richting de hoogvlakte van Piana di Albanesi. De asfaltweg wordt na een kort tunneltje onverhard (gravel). Daarna weer op asfalt. Even verderop nog een langere onverlichte tunnel die eigenlijk verboden is (eenrichtingsverkeer), bovendien met een bocht in het midden. Op de tast moeten we voetje voor voetje ons door deze enge tunnel worstelen. Na de tunnel bereiken we Piani di Albanesi, gelegen op een hoogvlakte omringd door ruige Dolomietenachtige bergen. Een automobilist deelt flyers uit voor een Agritourismo (logeren bij de boer) maar het is nog te vroeg om te stoppen in dit vrij grote stadje dat bevolkt is door etnische Albanezen. We denken makkelijk te kunnen afdalen tot Monreale maar we moeten eerst nog een flinke klim over tot 790m. Daarna volgt een fraaie afdaling met uitzichten tot aan Palermo. Het laatste stuk dalen we geleidelijker af over een voormalig spoortraject tot Monreale, dat nu een rustig geasfalteerd weggetje is. In Monreale gaan we op zoek naar een B&B, maar de meeste die we van tevoren hadden geselecteerd zijn nog gesloten. Op het Domplein schiet een mannetje ons aan die wel een kamer weet. Het mannetje negeren we in eerste instantie, maar hij houdt vol en we gaan uiteindelijk overstag. Hij blijkt voor Hootel Duomo te werken. Een kamer kost 60€ wat prima binnen ons budget valt en de fietsen kunnen in een berghok en de kamer ziet er verder ook prima uit. Na bezichtiging van de Dom eten we 's avonds een eenvoudige maaltijd bij Osteria Peppers met als toetje een lekker ijsje op het Domplein. Er speelt een bandje op het plein allemaal Amerikaanse covers, vanuit onze hotelkamer prima te volgen terwijl we de nodige mailtjes wegwerken. Als de band rond middernacht is uitgespeeld, liggen wij al in bed, vrij laat voor ons doen, want tijdens het kamperen is het meestal rond half tien met de kippen op stok ;)


Zondag 31/8 Monreale-Campofelice 82 km 496 hm

Na een goede nachtrust in een echt bed eten we om half negen ons ontbijt bij de naast het hotel gelegen bar. Men heeft onze fietsen al buiten gezet. Het ontbijt bestaat uit vers geperste jus, gevulde croissant, toastjes, yoghurtjes, fruit en koffie.

Na het ontbijt fietsen we de stad uit via steile weggetjes.We besluiten niet via de bergen te gaan maar direct richting kust. Dit betekent dwars door de buitenwijken van Palermo over drukke wegen. Bij Bagheria volgen we de kustweg die fraai langs de rotskust slingert. Daarna volgen we de drukke SS 113 langs meerdere badplaatsen. Bij het hoger gelegen stadje Termini Imerese lunchen we in een parkje met fraai uitzicht op de kust. We dalen af over een afgesloten weg vol haarspeldbochten die even verder inderdaad is geblokkeerd. Volgens een local kunnen we echter via een weg vol trappen met lage brede treden verder naar beneden lopen, hetgeen gelukkig goed gaat met de fiets. Beneden volgen we een brede verlaten weg langs stranden die in een industrieterrein zijn gelegen, beetje merkwaardige plek om aan het strand te liggen tussen het zwerfvuil. Deze weg is op zondag heerlijk rustig en dit houdt zo'n beetje aan tot de badplaatsen bij Campofelice. We fietsen eerst langs een drukke strandcamping en besluiten maar tot de volgende camping Praiamare door te fietsen. Deze ligt in een bungalowpark achtige buurt, en oogt iets beter georganiseerd. We krijgen eerst een lelijke plek tussen de campers met blaffende hond, even later toont een ander mannetje ons een betere plek met meer privacy achter een caravan. Deze camping is niet echt berekend op tentkampeerders, maar onze standplaats is wel prima zo. Helaas weer geen wifi. Onze oplaadapparaten, die we bij het sanitaire blok in de muur hebben geprikt, zijn echter niet veilig voor grijpgrage kinderhandjes. Gelukkig is er niets gestolen, maar de accu is wel uit de oplader gehaald.


Maandag 1/9 Campofelice-Nicosia 103km 2408hm

Om half negen verlaten we de strandcamping. Zeer steil weggetje naar het centrum (>15%) waar ik weer versnellingen tekort kom en moet afstappen, de Santos' Rohloffnaaf stelt hier ernstig teleur. In het centrum doen we boodschappen voor de komende rit, een 35 km lange klim naar Piano di Battaglia, een 1600m hoge bergpas in het Madonie Nationaal Park. De klim is gelukkig niet al te steil, verkeersarm en ook lekker schaduwrijk vanwege de bomen. Ook de honden zijn nergens meer te bekennen, want het gebied is onbewoond. Om een uur of 15 bereiken we de top. Het waait er hard en dreigende onweersluchten doen ons snel naar beneden spoeden. De weg daalt niet al te steil, meer op en af tot Petralia, daarna gaat het wat sneller bergaf met wind mee via Gangi (prachtig gelegen op een rots) naar Nicosia over de N120. We schieten zo lekker op met een snelheid van rond de 40km/u. Twee andere vakantiefietsers hebben het een stuk zwaarder de andere kant op, bergop tegen de wind in. Het laatste stukje moeten we echter weer zo'n 200m klimmen want Nicosia is óók bovenop een rots gelegen. De plaatselijke B&B van Umberto is dicht, maar iets buiten het stadje vinden we een B&B naast het (gesloten) restaurant La Torreta. Gelukkig is de eigenaar thuis en voor €50 euro kunnen we een prima kamer krijgen met 3 bedden, balkon en wifi. We zijn net op tijd binnen, want het begint te regenen en de duisternis is inmiddels ingevallen. Buiten onze kamer is een keukentje waar we onze maaltijd op kunnen koken, het restaurant is immers dicht en we voelen er weinig voor om door de regen terug naar het dorp te fietsen. De eigenaar kijkt een beetje beteuterd als hij ons aan het koken ziet maar zegt helemaal niets. Later blijkt dat dit keukenblok nog helemaal niet af is, zo ontbreekt de afvoer van de kraan, maar gelukkig hebben we dat op tijd in de gaten en doen de afwas maar op onze kamer.


Dinsdag 2/9 Nicosia-Nicolosi 86km 1504 hm

Na een uitgebreid ontbijt fietsen we bergaf/bergop over de SS 121 door een glooïend landschap. Deze N-weg is soms breed en prima geasfalteerd, dan weer smal en hobbelig. De verkeersdrukte valt mee. Het is al een stuk frisser, 25c met dreigende wolkenluchten. Gelukkig blijken de buien mee te vallen en blijft het beperkt tot slechts één verfrissend buitje. Na Regalbuto daalt de weg tot een laagvlakte aan de voet van de Etna, waarvan de top gehuld is in nevelen. De laatste 20km gaan weer gestaag omhoog. We kamperen bij camping Etna, een vrij eenvoudige camping gelegen in een naaldbos boven Nicolosi. Wéér geen wifi noch kampwinkel en gebrekkig sanitair, maar voor de verandering wel weer wc papier op het toilet. Na het avondmaal wandelen we de 1,5 km naar het stadje, zo'n 100m lager, om de nodige voorraden voor de volgende dag in te slaan en eten er een ijsje. We moeten weer op tijd terug bij de camping zijn want om 22u sluit de poort. Tot laat in de avond houdt een vals zingende Karaoke zanger Massimo ons uit de slaap.


Woensdag 3/9 Rondje Etna 40km 1218 hm

Vanuit de camping beginnen we meteen aan de klim naar de Etna, de grootste actieve vulkaan van Europa. De klim is relatief kort, 17 km, en niet steil. Af en toe is de top zichtbaar tussen de donkere wolken door, maar gelukkig blijft het droog. Fietsend tussen de lavavelden door met mooie vergezichten op de oostkust, bereiken we om half een al de pas bij Rufugio Sapienza op 1900m na plm 2 uur fietsen. Het weer valt 100% mee dus we besluiten naar boven te gaan, het eerste stuk per kabelbaan, daarna met 4WD busjes. De gids is inbegrepen in de prijs voor deze excursie, €60 pp. Boven (3200m) is het een graadje of 10, vrij fris dus jas en lange broek gaan aan. We lopen een rondje rond de krater Bocca Nuova, en krijgen tekst en uitleg van de gids, gelukkig ook in het Engels. Helaas is er geen vloeibare lava te zien, wel wat rookpluimpjes uit de krater en de omgeving is indrukwekkend. Per terreinwagen en kabelbaan vervolgens weer naar beneden door het maanlandschap en weer op de fiets afdalen naar Nicolosi via een andere, iets langere en wat hobbeliger weg. We zijn iets te vroeg beneden want de winkels zijn nog dicht. Na 17u is de supermarkt (soort Aldi) weer open en kunnen we inkopen doen voor het avondmaal op de camping. Tijdens het avondeten doet dezelfde zanger van de avond ervoor weer van zich horen, blijkt een generale repetitie te zijn van de avondvoorstelling die om ongeveer 22.30 duurde tot middernacht, kennelijk een BS-er (bekende Siciliaan) want er is redelijk veel publiek.


Donderdag 4/9 Nicolosi – Taormina - Calatabiano 73 km 659 hm

's Ochtends bij het wassen ontdek ik dat m'n oplader uit de doucheruimte is verdwenen. Gelukkig niet gestolen maar door het personeel verplaatst naar de bar. Men vertrouwt de eigen gasten blijkbaar niet. Om 9u rekenen we af (52 € voor 2 dagen) en fietsen langs de voet van de Etna over drukke smalle wegen naar de kust, waar we nauwelijks twee uur later weer de tenten opzetten bij een volgende camping, Almoetia. Het is hier een stuk warmer, weer dik boven de 30c. De camping maakt een goede indruk, wat netter sanitair en minder campinggasten dus hopelijk wat rustiger dan de vorige. Plan is om in de middag het nabijgelegen Taormina te bezoeken, een zeer toeristisch stadje dat hoog op een rots is gelegen, zo'n km of tien van de camping.

Via drukke kustwegen klimmen we omhoog naar het centrum en bezoeken eerst het Griekse theater, erg mooi gelegen boven de kust en uitzicht op de Etna en het vasteland (Calabria). Daarna fietsen we nog wat verder omhoog over kronkelende haarspeldbochtige wegen tot Castelmola, een stadje op een rots van plm 550m boven zeeniveau. Vanaf de ruïne mooie vergezichten. We eten een lekker Italiaans ijsje en dalen weer af naar Taormina, waar we door de vele eenrichtingsstraatjes bijna de weg kwijtraken, maar mbv de gps en de verkeersregels aan de Italiaanse laars lappend, toch weer op de goede weg naar beneden geraken. Navigeren in dit stadje blijkt een lastige klus vanwege de steile en drukke eenrichtingsverkeerstraatjes en tunnels... Nog even langs de supermercato, want de camping ligt ver buiten de bebouwde kom. Op de camping is het inmiddels wat drukker, en ook de muggen zijn blij met onze komst. We moeten ons avondmaal wel in de tent eten om te voorkomen om niet opgegeten te worden door de muggen ;-)


Vrijdag 5/9 Calatabiano - Milazzo 88km 1274hm

Vanochtend gelukkig weinig last van de muggen, waarschijnlijk was het al te warm. Er staat een lange klim op he programma vandaag, zo'n 35 km naar 1150m maar niet steil. Eerst nog even langs de Alcantarra kloof, maar om die te zien moet je eerst langs de kassa. Even verderop weer een kassa, maar de trap naar beneden is gratis ;) Voor het uitzicht van boven moet men 8 euro betalen, erg raar allemaal. Die hele kloof bleek verder niet veel voor te stellen, dus gauw maar verder. In Francavilla komt een lokale racefietser voorbij die ook tochtjes met tent en bepakking maakt. De komende klim stelt volgens hem niet veel voor, "not so strong " wat later blijkt te kloppen. Eerst nog even langs het postkantoor om wat kaartjes te bussen. De postzegels zijn helaas op, dus moet het mannetje achter de balie ze een voor een stempelen. Behalve het kaartje voor Loek, die krijgt nog een ouderwetse postzegel, waarbij de Pritt stift nog aan te pas moet komen. Na dit lange oponthoud beginnen we aan de col, een lange maar niet al te steile klim van rond de 5%. De benen voelen na een weekje infietsen goed vandaag. Voor het eerst moet ik op L wachten ;) De weg is goed geasfalteerd en zeer sporadisch passeeert er een auto, perfect fietsen dus. Ook de honden laten het massaal afweten, er woont hier niemand meer, we passeren complete spookdorpen. Bovenop de pas eten we een broodje bij zo'n verlaten spookwoning, waar opeens een hondje opduikt, maar die laat ons met rust. Daarna weer 30km naar beneden, het is aan de noordkant wat groener en frisser. Langs de kust fietsen we verder tot Milazzo, een druk welvarend ogend stadje. Hier vertrekken diverse boten naar de Eolische eilanden, ons doel voor komend weekend. We willen een excursie naar de meest actieve vulkaan, Stromboli, maar die excursie is helaas alleen op zondag. Wat nu te doen, naar Lipari en daar kamperen, of in Milazzo blijven en een hotel of B&B zoeken? De campings liggen ver buiten het centrum, dat lijkt geen optie. We besluiten op zoek te gaan naar een hotel in de stad. Via booking.com selecteren we een aantal in de buurt van het centrum. Het eerste hotel zit vol (merkaardig, want volgens de site was er nog wel plek). Bij de tweede, B&B Libertyinn, hebben we meer geluk. Eigenaar Marco begroet ons hartelijk en in de hal staan veel fietsen geparkeerd, maakt al meteen een goede indruk. Hij moet nog wel even op zijn tablet verifiëren of er nog een kamer voor 3 nachten vrij is. We krijgen een compleet appartement voor maar 65 euro, de fietsen kunnen achterin de tuin worden gestald achter slot en grendel. Er zijn wel een aantal issues, want het dak lekt, maar dat is voor ons geen enkel punt. Ook de douche blijkt in eerste instantie koud, maar dat kwam doordat de boiler nog niet aan stond. Verder werkt de wifi niet, maar door de router te resetten is ook dat euvel gauw verholpen. 's Avonds eten we in de buurt van het kasteel een prima maaltijd bij Degus, met als toetje een ijsje ergens in het levendige centrum, waar dit weekend fiesta is met veel kraampjes en live muziek. Kortom een gezellig plaatsje om een aantal dagen te vertoeven in dit prima appartement (ook op airbnb).


Zaterdag 6/9 Milazzo-Vulcano-Lipari-Milazzo

Vandaag maken we een dagtochtje langs twee Eolische eilanden, Vulcano en Lipari. De fietsen laten we achter bij de B&B en wandelen naar de haven. We vertrekken met de draagvleugelboot van 9u40 naar Vulcano (€16 pp). In deze snelle veerboot hebben we helaas weinig zicht op de omgeving, want je zit binnen als in een bus en kan niet lekker van het uitzicht aan dek genieten als bij een normale (auto)veerboot, maar het gaat wel 2x zo snel. Fietsen schijnen ook mee te mogen aan boord maar we vragen ons af of dat wel zou kunnen met al onze bagage, de boot is al aardig vol met passagiers en al hun koffers, die gewoon op het gangpad liggen, veel ruimte is er niet aan boord. Na driekwartier stuiteren over de golven bereiken we Vulcano, de omgeving ziet er indrukwekkend uit door de veelkleurige vulkanische rotsen. Na een rondje door het dorpje lopen we omhoog naar de krater, zo'n 400m boven zeeniveau. Zeer indrukwekkend uitzicht over het eiland en het nabijgelegen Lipari, ook de Stromboli is in de verte te zien. We lopen een rondje rondom de krater en snuiven de rotte eierenlucht op van de fumarolen/zwavelvelden, overal komt er rook uit de aardkorst. We dalen weer af naar de haven en pakken de eerstvolgende veerpont naar Lipari (€6 pp). Lipari is slechts 15 minuten varen maar ziet er nogal gewoontjes uit in vergelijking met het spectaculaire Vulcano, een leuk Italiaans stadje met citadel op een rots. Na een uurtje rondstruinen hebben we het wel gezien, en pakken de boot van 16u terug naar Milazzo (€16 pp) waar we ook nog de stad willen bekijken bij daglicht.


Zondag 7/9 Mini-cruise Panarea en Stromboli (18 km gewandeld)

Om 11.00 vertrekken we met de Tarnav boot voor de Stromboli excursie. Deze maatschappij is een paar euro duurder dan de concurrent Navisal maar 'onze' boot ziet er dan ook iets beter uit. We installeren ons op het bovendek zodat we alles goed kunnen zien. De excursieboot is gelukkig beter geschikt voor dit soort tochten dan de draagvleugelboot van gisteren. Onderweg wordt er in vier talen verteld wat er te zien is, de organisatie is uitstekend.

We passeren Vulcano en Lipari en na 1,5 uur varen meren we aan op Panarea. Daar hebben we tot 15 uur de tijd. Het eiland is relatief klein, en de dorpjes bestaan uit witte huisjes, doet erg Grieks aan. Men vervoert alles in golfkarretjes (mn toeristentaxis) of scooters, auto's zijn er niet. We lopen naar een archeologisch monument, Punta Milazzese. Dit zijn restanten van een prehistorisch dorpje uit de bronstijd. Het ligt prachtig gesitueerd op een rots boven zee, doet denken aan Macchu Pichu, maar dan aan zee. Was een soort Asterix en Obelix dorp maar nu resteren slechts restjes van stenen muurtjes. Stipt om 15uur vertrekt de boot en we staan weer op onze vertrouwde stekje bakboord voorin naast de stuurhut. Af en toe krijgen we een plens zeewater over ons heen :) We maken een rondje om Stromboli vlak langs de zeer recente lavavelden. In het stadje meren we aan en hebben zo'n 2,5 uur tot de avondmaaltijd. Na een ijsje wandelen we naar een uitzichtspunt maar dat ligt net iets te ver weg. Wel zien we rookpluimpjes op de top. Als we rond half zeven weer bij de haven zijn kunnen we al aanschuiven voor een eenvoudige macceroni maaltijd aan boord incl water, brood en witte wijn. Na de maaltijd gaan we weer naar het bovenste dek en wachten tot de zon ondergaat. Na een prachtige zonsondergang zet de boot koers naar de westzijde van het eiland waar de activiteit het grootst is (Sciara del Fuoco). Volgens internet is de activiteit al over zijn hoogtepunt heen. Gelukkig zien we nog wat gloeiende lava onder de top stromen, helaas geen spectaculaire erupties omdat er een wolk boven de vulkaan hangt, maar desalniettemin fraai om te zien. Inmiddels is de duisternis ingevallen en de boot zet weer koers op Milazzo, het wordt frisjes aan dek, tijd om naar binnen te gaan om dit verslag te tikken. Even na half tien 's avonds bereiken we Milazzo.


Maandag 8/9 Milazzo-Palmi 88km 1234hm

Bij het afrekenen van het appartement bewonderd gastheer Marco met belangstelling onze uitrusting. Ooit wil hij ook een fietstrip maken dus is hij geinteresseerd in de Ortliebtassen en Tubusdragers. Via drukke wegen langs olieraffinaderijen verlaten we Milazzo. Na 25 km beginnen we aan een pittig klimmetje tot ca 450m, veel draaien en keren, wat me wel ligt. Begin al aardig in vorm te raken want L is al snel gelost ;)

De steile haarspeldbochten zijn geplaveid met kasseien, dit verklaard misschien wel waarom Vicenzo “Haai van Messina” Nibali zo goed reed op de kasseienrit naar Roubaix in de afgelopen Tour. Na een snelle afdaling bereiken we de veerhaven in Messina, waar we meteen de veerboot kunnen pakken naar Villa San Giovanni op het vasteland (€3 pp). Die vertrekt meteen, perfect getimed dus! Na 15 minuten zijn we al aan de overkant en fietsen noordwaarts langs een rustige kustweg. Als we de bebouwde kom hebben verlaten wordt de kust steiler. Het stadje Scilla ligt fraai gelegen aan deze rotskust. In de verte doemen de hoge kliffen voor Palmi al op, hier moeten we naar een hoogtevlakte van ruim 500m. Het eerste stuk weer steil draaien en keren door het plaatsje Bagnara. Daarna vlakt het wat af totdat we een plateau bereiken. De hier geplande camping laten we links liggen, het is nog te vroeg om te kamperen dus fietsen we door tot voorbij Palmi waar meerdere campings liggen langs het strand. Na een snelle afdaling spreken we een Duits stel dat ook per fiets onderweg is, van Palermo naar Napels. Even verderop proberen we een camping te vinden maar die is verlaten en dicht. Via een rotsig paadje dalen we lopend af naar een badplaats (Lido di Palmi) en slaan de tenten op bij camping Villagio La Quiete. Waar de drie sterren op gebaseerd zijn is een raadsel, het sanitair maakt een verwaarloosde en armoedige indruk, de camping ligt er verlaten bij maar is gelukkig open en heeft zelfs wifi (camping kost €10 pp incl -lauwe- douche).


Dinsdag 9/9 Palmi-Marina di Davoli 114km 1641 hm

We besluiten de zware geplande bergrit iets te verleggen, meer om de bergen heen dan dwars erdoorheen omdat we denken dat we anders twee dagen er voor nodig hebben.

Via een drukke weg fietsen we eerst noordwaarts, na Rosarno slaan we wat rustige wegen in een vallei. Wanneer we de autoweg willen passeren staat het viaduct dat eigenlijk wegens werkzaamheden is afgesloten, blank. We keren om en blijven aan de andere kant van de autoweg een lokaal weggetje volgen, ook niet verkeerd, vrij vlak, geen verkeer, maar wel af en toe blaffende honden die ons wegjagen (maar die niet bijten). Bij Soriano Calabro, een aardig stadje gelegen tegen een bergwand, begint de klim tot een hoogte van 850m, daarna een afdaling over een vrijwel lege N-weg. Via Cardinale dalen we over een rustig parallelweggetje weer verder af, maar er zitten twee venijnige bultjes bij, een van 15% en dat trekt de Santos helaas niet, ik moet 'm dus verder duwen. :(

In Soverato gaan we op zoek naar agriturismo waar een camping zou moeten zitten, maar de tent lijkt dicht en een camping is nergens te bekennen. Bij de kustplaats Davilo, een paar km verder zou er een camping moeten zijn, maar die blijkt opgedoekt volgens een vriendelijke dame op de fiets. Zij wijst ons de weg naar een hotel in de buurt, Daulia, die zich aan het strand bevindt. We nemen hier een kamer voor €70 incl ontbijt en eten het tourist menu in het restaurant.


Woensdag 10/9 Marina di Davoli-Villagio Palumbo 108km 1956 hm

We fietsen eerst langs Soverato via een parallelweg van de drukke E90, maar die is opeens afgesloten als de kust wat steiler wordt. Via een zeer steil weggetje bereiken we de E90 en die volgen we geruime tijd. Vóór Copanello volgt een hachelijke passage door een gevaarlijk drukke tunnel, die we helaas niet konden vermijden. Na 40 km kustweg slaan we het binnenland in en meteen steil omhoog naar Crapani waar we een broodje eten. Daarna gaat het verder steil omhoog naar het volgende bergdorp Sersale, ruim 700m boven zeeniveau. Door de hitte is het een zware lastige klim. Na Sersale slaan we een steil weggetje in richting het Sila Natuurpark, een uitgestrekt bosgebied. Veel schaduw dus dat klimt een stuk lekkerder. De helling vlakt ook af naar meer dragelijke percentages (3-5%). De zeer rustige en verlaten weg klimt geruime tijd door de bossen tot een hoogte van ruim 1600m. Het is bijzonder groen, lijkt meer Midden dan Zuid Europa. Echter weinig spectaculaire vergezichten, we zien alleen maar bos, bos en nog meer bos. Bovenop geen echte pas. Tijdens zonsondergang dalen we weer af tot Lago Ampollino, waar we in Villagio Palumbo, een wintersportoord aankomen. Bevreesd dat alles dicht zal zijn, informeren we bij het eerste hotel dat we tegenkomen, Hotel Lo Sciatore of er nog kamers vrij zijn. Dat blijkt gelukkig geen probleem en €60 is ook geen verkeerde prijs. 's Avonds uitgebreid eten in het restaurant annex huiskamer van de familie die het hotel runt. Bord pasta vooraf, daarna karbonaadje, frieten en salades met als toetje huisgemaakte tiramisu incl wijn.


Donderdag 11/9 Villagio Palumbo-Sibari 124 km 1270hm

Het is erg frisjes (15 c) dus het jasje moet voor het eerst aan. We fietsen om het stuwmeer Lago Ampollino, het lijkt hier meer op Noorwegen dan het zuiden van Italie. We dalen verder af tot San Giovanni in Fiori, een bergdorpje dat weer tegen een berghelling is gebouwd. In dit naargeestige stadje vol flatgebouwen moeten we weer fors klimmen. Bij een supermarkt spreekt een Italiaan ons aan, hij is zelf ook fietser en berggids, en geeft ons wat tips over de omgeving. De SS-107 snelweg naar Cosenza is druk en gevaarlijk, die moeten we wel een stukje op, maar er loopt verderop parallel de oude weg die vrijwel geen verkeer heeft. We fietsen een hele tijd over de beboste hoogvlakte, en pas tegen het eind van de middag dalen we af richting kust. Een bijzonder steile afdaling, met name het stuk door het bergdorp Corigliano Calabro. Na boodschappen te hebben gedaan in de drukke benedenstad van Corigliano (Scalo) willen we de E90 vermijden. Maar het alternatief door het binnenland is ook niet fijn: een smalle drukke weg, waar de prostituees gewoon in het veld langs de weg op een plastic stoeltje op klandizie wachten. Na Sibari eindigen we de rit op camping Pineta di Sibari, een enorme grote camping in een naaldbos aan het strand. Helaas weer veel muggen, dus snel de tent in.


Vrijdag 12/9 Sibari-San Severino Lucano 95km 2134 hm

Via lange rechte wegen fietsen we vals plat omhoog, de bergen van het Pollino Nationaal Park zien er indrukwekkend uit. Vanaf de weg zien we het bergdorpje Civita al liggen, met een indrukwekkende kloof. We hebben helaas geen tijd om deze Albanese nederzetting te bezoeken want er wacht een lange (60 km!) klim over het Pollino massief. Als we aan de klim naar Colle del Dragone / Piano Ruggio beginnen, begint het te regenen. De klim met mooie vergezichten op Mont Ventoux-achtige bergen is leuker dan die in het bosrijke Sila gebied van de afgelopen dagen. Gelukkig blijft het slechte weer beperkt tot korte buitjes. Rond 16 uur zijn we pas boven, en begint het ook hard te waaien. De andere kant van de pas, na een tweede colletje, Colle Dell'Impiso (1573m), is bijzonder fraai.

Over een open plateau met woeste rotsmassieven en weiden vol wilde paarden dalen we af. We zijn nog redelijk vroeg, dus kunnen we wat doorfietsen en laten de geplande stop Mezzane, rechts liggen. We dalen verder af door een mistig regenwoud. Bij San Severino moeten we nog even klimmen, er zouden hier een aantal hotels moeten zijn, maar die zijn niet te vinden. Uiteindelijk stranden we bij hotel Paradiso, waar we een appartement voor €70 euro kunnen krijgen. De keuken is vandaag dicht, dus wandelen we in het dorpje via steile donkere steegjes naar beneden waar een pizzeria/restaurant is gelegen. Ik bestel een pizza quattro stagioni voor slechts €4, L ravioli en lamsbout.


Zaterdag 13/9 San Severino - Cirigliano 84km 844 hm

's Ochtends worden we wakker door het onweer met regen. Gelukkig niet gekampeerd! Bij het ontbijt stellen we onze planning bij aan de hand van een mooie gedetailleerde kaart van de Basilicata streek die we van de hotelbaas hebben gekregen. Matera wordt geschrapt vanwege te ver en te zwaar. Vandaag dus richting Castelmezzano in het binnenland en zien hoever we komen. Gelukkig klaart het op en wordt het te warm en moeten de jasjes uit. We dalen verder af over brede N-wegen die gelukkig niet al te druk zijn. Het landschap wordt droger en dorder naarmate we afdalen, bijna woestijnachtige streek met badlands en canyons a la Utah. Een heel groot contrast met de weelderige groene nevelwouden van gisteren. Na Sant Arcangelo fietsen we weer richting binnenland over een kaarsrechte N-weg, maar nu weer vals plat omhoog tegen de wind in. We slaan een rustiger weggetje in richting Cirigliano, die voert door een mooie canyon en al gauw is het bergdorpje hoog boven de weg zichtbaar. De weg naar het bergdorpje wordt bijzonder steil, tot 20% maar ik kan nog net op de fiets bovenkomen. Het is pas half vier maar voor de zekerheid gaan we toch maar op zoek naar een hotel, want dit is het laatste dorp tot Pietrapertosa. We vinden in het stadje een Albergho 'Il Ristoro di Cerellio' maar die is dicht. Een behulpzaam mannetje belt met de receptie, waarschijnlijk iemand van de lokale VVV die even later komt opdagen. De kamers zien er prima uit van alle gemakken voorzien en slechts 40 euro en de fietsen stallen we gewoon binnen in de kamer ;) We krijgen ook nog een Duitstalig routegidsje mee met fietsroutes in de Basilicata provincie, erg handig. Helaas geen ontbijt morgen want op zondag schijnt hier alles dicht te zijn, maar we hebben nog genoeg voorraden en er is een supermarktje in het stadje. Het plaatselijke restaurant blijkt helaas ook gesloten te zijn dus dan maar het potje koken op de brander buiten voor het appartement. :-/


Zondag 14/9 Cirigliano - Grumento Nova 88km 1934 hm

We beginnen meteen te klimmen zodra we het dorp verlaten. Direct buiten het dorp een ruim 500m lange tunnel, die zo'n 10% stijgt maar gelukkig verlicht is, zonder verkeer.

We klimmen verder tot een hoogvlakte op 1200m door een bosgebied, nog weinig spectaculairs te zien. We fietsen richting de Lucaner Dolomieten, die pas te zien zijn bij Pietrapertosa. Daar dalen we af en begint het pas echt mooi te worden, de weg slingert zich door woeste rotspartijen die een beetje lijken op Meteora in Griekenland. We dalen af naar Castelmezzano over de weg die is uitgehouwen in de rotsen en maken veel foto's en videos. Boven de weg hangt een kabel waar toeristen kunnen abseilen van Pietrapertosa naar Castelmezzano (Volo dell'Angelo, flight of the angel). Regelmatig horen we gegil of gezang boven ons als er weer iemand voorbij komt vliegen, heel bizar. In Castelmezzano, een dorpje dat tegen de indrukwekkende rotsen is gebouwd, is het aardig druk met vnl. Italiaanse toeristen. We verlaten de drukte al gauw en fietsen over een zeer verkeersarm weggetje de bossen weer in, weer geleidelijk klimmend van 600 naar 1200 m. Bovenop de pas komen we op een open plateau, een soort kamweg met fraaie panoramas. Geen hond te zien, geen autoverkeer, een perfect fietsweggetje en zelfs bewegwijzerd. Na een flink stuk op en af dalen we af tot Grumento Nova, waar we een agritourismo opzoeken waar we ook kunnen kamperen, Parco Verde. Deze is naast het archeologisch park van Grumentum gelegen. De camping ligt in een bosje naast de boerderij annex restaurant en guesthouse en we worden vriendelijk ontvangen door de eigenaar, die nog even het sanitair moet poetsen voordat we kunnen douchen (er was net een grote groep kampeerders weg gegaan). Na de douche laten we ons in het restaurant verwennen, beginnend met een uitgebreide schaal heerlijke apperitiefjes, alles door zijn Mama klaargemaakt, producten uit eigen tuin. Daarna een speciale soort pasta van de streek, Miskiglio, met gehakt saus. Als toetje chocoladecake. Totaal inclusief kamperen 62€


Maandag 15/9 Grumento Nova-Capitello 106 km 1252hm

Na het ontbijt (met brood van 2 dagen oud, die van de campingbaas was nog minder verteerbaar en hebben we maar aan de ganzen gevoerd) verlaten we de camping, en bezoeken we het archeologisch park Grumentum, dat naast de camping is gelegen. Hoewel het is gesloten, kan je over het hek kijken naar de oude restanten. Er is niet veel te zien dan wat muurtjes, gauw maar weer verder fietsen dus. In het nabijgelegen Sarconi doen we boodschappen. Er zijn veel mensen op de been, er is markt en kermis. We slaan een rustig weggetje in richting de bergen en Lauria. Opvallend veel wandelaars. Even verderop blijkt een processie aan de gang, een of ander religieus feest blijken ze te vieren. We klimmen geleidelijk verder omhoog tot we op zo'n 1000m een pas bereiken. Heerlijk rustig fietsweggetje door de bossen. De afdaling is ook mooi met mooie vergezichten op de bergachtige omgeving, veel groener dan we een paar dagen eerder zagen. Een stukje over een snelweg om de hellingen te vermijden brengt ons na een hobbelige afdaling in Lauria. Daarna besluiten we nog verder te dalen richting Tyrreense kust, via een N-weg die door een groen beboste kloof loopt. De weg is gelukkig niet zo druk maar het fietst nooit lekker met die vrachtwagens op de weg. Bij een pompstation laat L zijn brandstoffles bijvullen, tot grote hilariteit van de pompbediende. Om te koken? Waanzin, veel te gevaarlijk! Hoofdschuddend wenst hij ons veel sterkte ;-)

We dalen verder af over de snelweg en bij het bereiken van de kust fietsen we richting Maratea, dat ook op de planning staat vanwege een enorm Christus de Verlosser beeld a la Rio de Janeiro, bovenop een 600 m hoge rots. Het beeld 'Il Ridentore' is al van ver te zien maar valt een beetje tegen. We fietsen verder langs de mooie kustweg die op en af gaat, wel smal en bochtig en redelijk druk. Na Aquafredda, een 10-tal km voor Sapri klimt de weg wat spectaculairder, hoog boven de kust uitgehouwen in de rotswand. Een snelle afdaling brengt ons in Sapri, een gezellig ogend stadje met veel fietsers op de weg. Hier willen we kamperen bij een van de vele campings, maar die blijken allemaal al gesloten. In het volgende dorp hetzelfde verhaal, wel veel campings maar allemaal dicht. Strandcamping 3G in Capitello, weer een paar km verderop is echter nog wel open. Een troosteloze boel, veel bungalows, geen apart veldje voor tenten en weer muggen. Het sanitair stelt ook niet veel voor, verouderd, douches met muntjes die maar een paar minuten lauw water geven. Om niet opgevroten te worden door de muggen koken we onze maaltijd maar op het strand, waar gelukkig minder muggen zijn. De afwas doen we maar bij een van de vele lege bungalows, die een buitenkeukentje hebben met wél warm water.


Dinsdag 16/9 Capitello-Acciaroli 83km 1044hm

We ontbijten op het strand, toch wel mooi zo'n strandcamping. Na het ontbijt volgen we de drukke kustweg die eeen aantal km verder landinwaarts slaat. Hier verlaten we de drukke wegen en zoeken de minst stijgende lokale wegen op door het Cilento nationaal park.. Deze weg blijkt lekker rustig en niet al te steil, 3-5%. We klimmen tot een hoogte van 353m en dalen dan weer af richting de kust tot het toeristische plaatsje Palinuro, gelegen aan een steile kaap. Onderweg passeren we nog een mooie canyon van de Migardo rivier. De kustweg vanaf Palinuro naar het noorden is erg rustig, vanwege een blokkade 18km verderop. De vraag is kunnen we er als fietsers wel langs. Meestal wel, maar indien dat niet het geval is betekent dat tientallen km omrijden via een 600m hoge col. In een dorpje vlak voor de wegonderbreking vraag ik aan iemand of we er langskunnen. Dat blijkt met de fiets geen probleem dus we fietsen verder. Bij de wegonderbreking is men bezig het wegdek te herstellen, maar we kunnen er gelukkig langs. Na Ascea wordt de weg wat drukker. Er is zelfs een stukje fietspad aangelegd naast de weg. Bij Acciaroli, een leuk, ietwat mondain badplaatsje, is het tijd om een B&B te zoeken. Bij twee die we konden vinden is niemand thuis. Dan maar een hotel proberen. Een is gesloten, een tweede nogal duur, 109€ per kamer. Het hotel ernaast, Stella Marina, is €96 euro, ook niet goedkoop maar dan heb je wel wat, we krijgen een ruime kamer met twee slaapkamers en een balkon met uitzicht op zee. 's Avonds eten we pizza bij een pizzeria aan de jachthaven. Het valt overigens op dat al veel restaurants dicht zijn, het vakantieseizoen is duidelijk voorbij.


Woensdag 17/9 Acciaroli-Salerno 80km 415hm

Na een uitgebreid ontbijtbuffet in het hotel fietsen we richting Agropoli. De kustweg heeft nog een paar korte klimmetjes tot 100m maar na Agropoli is het helemaal vlak. De wegen worden echter steeds drukker. Ook komen we erg veel andere vakantiefietsers tegen. Bij Paestum fietsen we langs de archeologische site, we hoeven niet eens naar binnen, want de oude tempels zijn prima te zien vanaf de openbare weg. Na Paestum volgen we een lange saaie kaarsrechte en drukke weg langs vakantiedorpen die langs het strand zijn gelegen. We passeren talloze gesloten campings. De weg dient ook als tippelzone, prostituees wachten op het naastgelegen fietspad op klandizie. Na een paar uur langs deze troosteloze weg te hebben gefietst bereiken we Salerno. Hier zijn de wegen gelukkig wat minder druk dan verwacht. In het centrum gaan we op zoek naar een B&B. Na lang zoeken eindigen we bij Salernoportodamare. We hebben alleen een adres, maar nergens een bordje B&B te zien. Na wat rondvragen bij een bar roept de bareigenaar, ah bij Mimma en toont ons de ingang van een appartementencomplex aan het begin van het steegje. We krijgen een kamer bij de mensen thuis, in een steegje 3 hoog achter in hartje binnenstad voor 50€. Da's weer eens wat anders dan een hotel of camping. Na een lekker warme douche en de was buiten uit het raam te hebben gehangen gaan we het centrum verkennen.

's Avonds eten we bij seafoodrestaurant L'Unico, de gegrilde visschotel (harders of mullet) ziet er goed uit, kan helaas geen bijgerecht als frieten erbij bestellen maar met brood smaakt de vis ook prima. L besteld zoals gebruikelijk pasta (spaghetti) om de koolhydratentekorten aan te vullen. De totale rekening bedraagt 27€ wat niet duur is.


Donderdag 18/9 Salerno-Vico Equense 79 km 1312 hm

Het ontbijt staat al klaar als we opstaan. Enige uitleg, borden of bestek ontbreken echter, dus we doen maar alsof we thuis zijn en bedienen ons zelf. Ons 2 dagen oude brood smaakt nog prima geroosterd. Even later komt Mimma informeren of we nog koffie willen maar we hebben al thee gezet. Onze fietsen staan nog in de hal beneden, ze was bezorgd dat ze daar (binnen) niet veilig waren. Na het ontbijt laden we de fietsen op en verlaten over drukke wegen Salerno. De kustweg naar Amalfi is mooi maar erg druk. Er is nauwelijks gelegenheid om te stoppen voor foto's, want achter ons zit vaak een hele file auto's en bussen. Soms worden we bijna van de weg gedrukt, vooral de buschauffeurs zijn levensgevaarlijk. In Amalfi is het een toeristische heksenketel, gauw wegwezen. Positano ligt wat hoger en is ook erg druk. Daarna verminderd de verkeersdrukte en kunnen we eindelijk een lunchstop maken op een rustige plek. We klimmen verder richting Sorrento tot een hoogte van 450m. Nu zien we de andere zijde van het schiereiland, de baai van Napels, de Vesuvius en ons einddoel, Napels zelf, dat minder dan 50km verwijderd is. In Sorrento is het ook weer zeer druk en ook in de kustplaatsen daarna blijft het erg druk. In Seiano gaan we op zoek naar de NL camping Seiano, maar die is kennelijk opgedoekt. Er is wel een andere camping in het haventje, maar dat lijkt ons geen goede plek om te bivakkeren. Dan maar weer een B&B zoeken in de volgende plaats, Vico Equense. Een aantal B&B's is niet te vinden en uiteindelijk belanden we in hotel Aequa. Een overnachting is hier €125 maar omdat we een kamer zonder zeezicht krijgen krijgen we korting, €75 incl ontbijt. 's Avonds bij Al Bucco gegeten, ik pizza, L heeft biefstuk besteld maar krijgt een karbonade. Voor de 25 euro mag je ook niet veel verwachten. 's Avonds proberen we voor de komende dagen een B&B via airbnb te boeken. Deze ligt strategscher bij Vesuvius, Pompei en Napels en op loopafstand van een station. Is echter alleen tot maandag te boeken. De website van airbnb heeft echter kuren (moet opeens mijn ID bevestigen door mijn paspoort te scannen, wat nogal lastig op mijn tablet gaat. We mogen van de eigenaar al 's ochtends inchecken en hebben we nog een hele dag om oa Herculaneum te bezoeken en evt Pompei of Napels en de toerist uit te hangen.


Vrijdag 19/9 Vico Equense-Torre del Greco 58km 1100hm

We fietsen na een uitgebreid ontbijt over drukke tot zeer drukke wegen langs de baai van Napels door overbevolkte voorsteden. Het verkeer is chaotisch en hectisch, een voorproefje wat ons te wachten valt als we door Napels fietsen naar het vliegveld. Na zo'n anderhalf uur fietsen bereiken we stipt om elf uur het station Leopardi, waar we met de airbnb host Antonino hebben afgesproken. Na een mailtje komt hij er aan in zijn VW en we volgen hem naar het appartementencomplex Villa Vesuviana, een monumentaal pand uit 1700, op loopafstand van het station. We krijgen een studio, ruime kamer met keuken en terras met fraai uitzicht op de Vesuvius en baai van Napels. Er is maar een groot 2 persoonsbed maar een extra bed kan worden geregeld. We krijgen een enorme sleutelbos voor alle deuren, het lijkt alsof het in deze buurt niet pluis is. We hebben echter door slechtere buurten gefietst vandaag dus dat zal wel meevallen. Na de instructies van Antonino zetten we koers naar de Vesuvius, want het is nu onbewolkt en je weet nooit wat voor weer het de volgende dagen zal zijn. Na de verkeersdrukte in Torre del Greco te hebben doorstaan begint de klim naar de Vesuvius met steile percentages tot boven de 10%. Na een aantal km wordt het wat geleidelijker. De verkeersdrukte blijft gelukkig beperkt tot wat busverkeer, heel wat minder druk dan de Amalfikust. Na 10km eindigt de weg op 1000m hoogte en moeten we te voet verder tot de krater, na eerst 10€ te hebben betaald bij de kassa. De krater is aardig maar valt tegen in vergelijking met de Etna en Vulcano. De uitzichten op de baai van Napels zijn fraai, ondanks het wat heiige weer. Om een uur of vier dalen we weer af naar het appartement, slaan bij de supermarkt wat voorraden in voor de komende dagen en koken ons eigen potje in de studio.


Zaterdag 20/9 Pompeii en Herculaneum

Na het ontbijt lopen we naar het treinstation Leopardi, enkeltje naar Pompei kost 1,60€ en is te koop bij de kiosk om de hoek. De trein van 8u55 gaat wel naar Pompeii maar niet naar de halte Scavi het dichtst bij de opgravingen. Als we in de trein willen stappen worden een mannetje die net uitstapt tegengehouden: deze trein gaat niet naar Sorrento, niet instappen! Als we hem antwoorden dat we helemaal niet naar Sorrento willen, maar Pompei, sputtert hij nog tegen dat die ook niet naar Pompei gaat. Maar toch wel naar Pompei Sanctuario, vragen we. Dat klopte dan weer wel. Beetje vreemd advies. Uitgestapt bij Sanctuario blijkt de (zij)ingang op loopafstand te liggen. Weer worden we tegengehouden door opdringerige tourist guides, nee niet daarheen, dat is de uitgang. Ik kan u wel helpen. Ja ja dat zal best, we negeren alweer de 'goedbedoelde' adviezen en kopen een kaartje bij het loket. Vandaag is het blijkbaar museumdag want ipv 20 euro kost een kaartje slechts €1! We beginnen met het amphitheater dat er prachtig uitziet. Daarna wandelen we verder de stad in, de ruines lijken erg op Ostia bij Rome, ook al zo uitgestrekt. Het is warm en heet en naarmate we dichter bij de hoofdingang komen wordt het steeds drukker met toeristen. Na zo'n drie uur rondstruinen hebben we het zo'n beetje gezien, en pakken de trein naar Ercolano, om Herculaneum te bezoeken. Ook hier kost de toegang vandaag slechts 1 euro. Bij de ingang is het hele complex goed te bekijken van boven. De huizen zien er gaver uit dan de ruines van Pompei. Het doet ook erg lijken op de spookdorpen die we op Sicilië zijn tegengekomen. Je kan er ook meer door de huisjes lopen, en het is er minder druk dan Pompei. Op het eind (eigenlijk begin, we lopen de route weer andersom) zijn er zelfs skeletten van de bewoners zichtbaar. Na al dat geslenter in de hitte (32 C) zijn we te moe om nog verder door naar Napels te gaan, en keren terug naar het appartement.


Zondag 21/9 Napels

's Ochtends pakken we de trein/metrolijn naar Napels. Bij het centraal station aangekomen valt de verkeersdrukte ons reuze mee, maar het is dan ook zondagochtend. We lopen eerst langs een aantal hotels die we van tevoren op internet hebben geselecteerd. Uiteindelijk boeken we voor de laatste nacht van maandag op dinsdag a.s. een kamer voor €60 bij hotel Orso Maggiore aan de Corso Umberto I. De fietsen kunnen we voor €5 in de parkeergarage stallen. We wandelen verder door Napels. Er zijn zelfs fietspaden, maar die moeten gedeeld worden met voetgangers, m.a.w. gewoon fietsen op het trottoir, maar daar loopt teveel volk dus je kan beter op de rijbaan fietsen ;)

Napels maakt een redelijk schone en veilige indruk, overal loopt er security rond, straten worden geveegd en nauwelijks zwerfvuil op straat in vergelijking met andere steden. We voelen ons niet bedreigd door tasjesdieven op scooters of andere maffiosi. Ook het verkeer lijkt minder hectisch maar dat kan ook aan de zondag liggen. We lopen verder door de smalle steegjes richting Duomo, waar een mis aan de gang is. We passeren talloze andere kerken en wandelen omhoog richting Castel Sant'Elmo, dat op een steile heuvel ligt. Via een lange serie aan trappen door het Quartieri Spagnoli bereiken we het plein voor het kasteel met mooi uitzicht over de stad. Het is drukkend warm en erg heiig weer, de Vesuvius is nauwelijks zichtbaar. Via de andere kant van het kasteel dalen we weer af via trappen en nog verder omlaag over een weggetje met erg veel haarspeldbochten. Zelfs in de rotswanden van deze haarspeldbochtweg bevinden zich woningen. Bij de boulevard treffen we een breed fietspad aan met wandelpromenade. Bij het Piazza del Plebiscito, een enorm leeg plein tegenover het Palazzo Reale, het koninklijk paleis, maken we een lunchstop. Via de Via Toledo, de Kalverstraat van Napels, lopen we terug richting binnenstad. Alles is echter dicht en weinig volk meer op straat. We hadden dus beter vandaag ipv morgen naar Napels kunnen fietsen. We lopen door een louche buurt naar het Porta Nolana station waar de Circumvisuviana lijn eindigt. Evt. zouden we hier met de fiets kunnen uitstappen want er zijn veel minder trappen te overwinnen. Of toch maar op de fiets naar Napels ipv met de trein? We zien het morgen wel. Binnen een half uur zijn we weer bij station Leopardi en in de studio in Villa Vesuviana. Bij het afrekenen krijgen we nog korting, ipv €149 betalen we €130, omdat de transactie niet via airbnb is gelopen :-)


Maandag 22/9 Torre del Greco-Napels 21 km

We fietsen over drukke wegen door Torre del Greco, zoveel mogelijk langs de kust om de hoofdweg te vermijden. Hier valt de drukte mee. Wel lastig zijn de kasseien die in de centra schots en scheef liggen. Vlak voor Napoli denk ik een rustigere weg langs de haven te kunnen nemen maar die blijkt verboden terrein, het is de toegangsweg tot de haven van Napoli. Verder maar weer over de hoofdweg, we zijn bijna bij het centraal station. Het verkeer staat hier vast maar via het trottoir kunnen we er langs. Bij het station fietsen we via de voetgangerszone en zo komen we al voor 11 uur bij het hotel. De rit naar Napels valt al met al gelukkig mee. We kunnen de fietsen in een kleine garage stallen en brengen de tassen naar de kamer. Door een misverstand hebben ze ons een verkeerde kamer gegeven, met een tweepersoonsbed ipv twee losse bedden. We moeten nog een tijdje wachten voordat we een andere kamer krijgen, deze blijkt iets groter (en waarschijnlijk ook duurder, maar we hebben al betaald).

Na het inchecken gaan we de stad in, eerste doel is Napoli Sotteranea, een rondleiding onder de grond die om 14 uur begint. We hebben dus nog even de tijd om nog even een pizza weghappen en een ijsje bij Gay-Odin. Geen gay bar, maar een chocolaterie waar naar men zegt de lekkerste chocolade vandaan komt, het chocoladeijsje smaakt prima. Dan weer terug naar de Via Tribunale, waar de rondleiding begint. De Engelstalige gids Alex spreekt zelfs een paar woordjes Nederlands, heeft er een half jaar gewoond. We worden door een kilometerslang gangenstelsel geleid dat de oude Romeinen en Grieken hadden afgegraven voor de bouw (tufsteen). Aquaducten zijn aangelegd en in Tweede Wereldoorlog dienden ze ook als schuilkelders. Erg interessant allemaal. We moeten zelfs met kaarslicht door meterslange 50cm brede nauwe spleten lopen. Op het eind van deze rondleiding bezoeken we in een ander deel van de wijk nog een paar huizen waaronder oude resten van een Romeins theater zijn opgegraven. Na dit bezoek gaan we naar het Nationaal Archelogisch museum. Deze is niet zo groot en er zijn veel objecten van Pompeii en Herculaneum te bewonderen waaronder veel pornografische afbeeldingen. Hierna nog even wat souvenirs kopen en de dag is weer om.

's Avonds eten we bij pizzeria Da Michelle, die een van de beste pizzas van Napoli schijnt te bakken. Het is een zeer eenvoudige eettent, tl-verlichting en drinks uit plastic bekertjes en maar keuze uit twee soorten pizza Margherita en Marinara. De enorme pizzas, groter dan het bord, smaken heerlijk en zeer goedkoop, €5. Als we binnen en half uur weer buiten staan, regent het. Aan alle kanten worden paraplu's verkocht door de srraatverkopers, die snel op de situatie inspelen.


Dinsdag 23/9 Napoli-Eindhoven

Vanochtend langs de haven/boulevard gewandeld, het is mooier weer, de Vesuvius was goed te zien. Veel fietsers, waarvan opvallend veel met electrische ondersteuning. Om een uur of twaalf weer terug bij het hotel, de fietsen opgeladen en de laatste 6 km naar het vliegveld gefietst. Bij het station was het zeer druk maar daarna verloopt de fietstocht vlotjes, zelfs een stukje kunnen afsnijden via binnendoorweggetjes die we gisteren op google maps/streetview hebben 'verkend'.

Bij het inchecken moeten we de fietsen nog op een lopende band voor oversized luggage plaatsen, mijn Santos is te groot en er moet een mannetje opdraven om deze met de hand af te voeren. We hopen maar dat ze heelhuids in Eindhoven aankomen. Er zijn trouwens meer vakantiefietsers aan boord, twee andere fietsers die van Brindisi naar Napels zijn gefietst, hebben het laatste stuk de bus gepakt vanwege de verkeersdrukte.

Bij het opstijgen weinig zicht op Napels, want we zitten helaas aan de verkeerde kant. Ter hoogte van Florence trekt de bewolking open en hebben we fraaie uitzichten op de Tyrreense kust, oa bij La Spezia. Nu zitten we aan de goede kant, want ook de Alpen zijn goed te zien, mooie uitzichten op oa de Mont Blanc, het meer van Geneve en de Jura. Daarna wordt de landing al weer ingezet en landen we om 18.30 weer op Eindhoven airport. De fietsen weer in elkaar zetten duurt weer erg lang en om half acht fietsen we naar het station in de avondschemering, zo'n 10 km van het vliegveld. Wat meteen opvalt in Nederland zijn de glad geasfalteerde fietspaden, de afwezigheid van luid autogetoeter, geen hectisch verkeer en het is een behoorlijk stuk frisser! :-)